Recensie History’s future

history's future

History’s future vertelt het verhaal van een man die wij leren kennen als ‘MP’, oftewel ‘Missing Person’. MP weet zich na een overval niets meer te herinneren en belandt in het ziekenhuis. Na enige tijd van revalidatie wordt vastgesteld dat hij hoogstwaarschijnlijk zijn geheugen niet meer zal terugkrijgen en gaat hij met zijn vrouw mee naar huis. MP herkent echter niets meer en voelt zich verloren in zijn eigen huis. De wandeling die hij op een dag besluit te maken, blijkt uiteindelijk uit te monden in een bijzondere reis door Europa.

History’s Future is het speelfilmdebuut van beeldend kunstenaar Fiona Tan, met name bekend om haar fotografie en video- en filminstallaties. Het wordt dan ook vrij snel duidelijk dat History’s Future geen reguliere dramafilm is. Beelden van het verhaal van MP worden afgewisseld met beelden van interviews, nieuwsbeelden en andersoortige documentaire beelden.

Hoewel het voor de kijker duidelijk is dat er verschillende soorten beeldmateriaal worden afgewisseld met het fictieve verhaal, is de relatie van deze beelden tot het verhaal niet duidelijk. In eerste instantie zou een reeks non-fictieve beelden kunnen worden geïnterpreteerd als een inkijkje in het hoofd van MP. De snelheid en contextloosheid van de getoonde beelden, zouden hierbij gerelateerd kunnen worden aan de snelheid waarmee verschillende ongrijpbare beelden en gedachten door het hoofd van MP kunnen flitsen. Naarmate er meer schijnbaar losstaande beeldreeksen worden getoond, werken deze ‘onderbrekingen’ echter steeds verwarrender. We zijn steeds weer geneigd verbanden te leggen en betekenissen te zoeken. Dat is wat we als mens doen en wat ons als kijkers door voorgaande films en andere media is geleerd. De context van de beelden lijkt echter geheel zoek te zijn.

Gedurende de film krijgen we verder vrijwel geen inzicht in de motieven van het hoofdpersonage. Alleen aan het eind van de film spreekt hij in de vorm van een voice-over enkele vragen uit, die centraal staan in zijn persoonlijke zoektocht. Vragen als “What do you like about your life? What do you hate about it?” Vragen die een interessant uitgangspunt hadden kunnen vormen voor de fictieve verhaallijn en de film als geheel. Deze komen in de rest van de film echter onvoldoende tot uiting en er is weinig aandacht voor het personage zelf en zijn directe omgeving. Het zal niet gemakkelijk zijn om je echtgenote niet te herkennen of als vrouw zijnde niet herkend te worden. Toch zijn de scènes hieromtrent voorzien van een magere verhaallijn en niet tot zeer miniem uitgewerkte emoties. De geheel willekeurige ontmoetingen die MP gedurende zijn reis door Europa heeft doen wat artificieel en misplaatst aan. Het lijkt of deze scènes enerzijds diepte willen bieden en tot reflectie aan willen zetten, terwijl zij anderzijds ook meer lucht willen geven. In beide gevallen komen de scènes niet uit de verf. Door het fictieverhaal in het grotere perspectief van Europese ontwikkelingen te willen plaatsen verliest het de gewenste diepgang.

De verwachtingen die men heeft bij een speelfilm in het genre ‘drama’ vormen een barrière om deze film te zien zoals deze in eerste instantie waarschijnlijk bedoeld was, namelijk als een meer associatieve fictieve documentaire die niet zozeer gaat om het verhaal van een personage maar meer om de verbeelding van het huidige Europa. De achterliggende gedachte waarmee Fiona Tan de verschillende beeldvormen probeert samen te brengen zou zeker interessant kunnen zijn voor een video-installatie of een korte film. In deze speelfilm komt het echter niet tot zijn recht en wordt de verhaallijn van het fictieve belemmerd om de diepte in te gaan. Als experimentele film die ingaat tegen de conventies zou History’s future interessant kunnen zijn voor filmfestivals of filmacademies en filmstudies; of het gemiddeld filmtheaterpubliek deze film ook zal kunnen waarderen valt echter te betwijfelen.

Recensie: Aline Willemsen


Trailer:

Regie:
Fiona Tan

Cast:
Mark O’Halloran, Denis Lavant, Rifka Lodeizen, Anne Consigny, Johanna Ter Steege, Christos Passalis, Manjinder Virk en Brian Gleeson

Speelduur:
95 minuten

Land:
Nederland

Genre:
Drama

Jaar:
2015

Officiële selectie – Rotterdam Filmfestival 2016 (Tiger Competitie)

Translate »
Email
Print